بانوان افغان با استفاده از زنبورداری خانواده های خود را حمایت مالی می کنند

زنبورداری و تولید عسل به منبع درآمد برای بانوان متشبث مبدل گردیده است و آنان از این طریق خانواده های خود را نیز حمایت می کنند.

چهار کوپراتیف زنبورداری با همکاری سازمان های غیردولتی در ولایت مرکزی بامیان ایجاد گردیده است. فعالیت این کوپراتیف ها، 400 فرصت شغلی را به بار آورده است که نیمی از آن را بانوان تشکیل می دهند.

در سال 2012، وزارت زراعت و مالداری با راه اندازی پروژه های انکشافی، شروع به توسعه زنبورداری در کشور کرد. این تلاش ها نتیجه داده است به گونه‌ که، این چهار کوپراتیف در مجموع 14 تُن عسل در سال تولید دارند.

جمیله؛ مادرکلانی که اکنون تنها زنده‌گی می کند، یک سال قبل به همکاری یکی از همسایه هایش زنبورداری را آغاز کرد. او به افتخار می گوید: “من برای خودم پول به دست میاورم.” بهای هر کیلو عسل در بامیان 800 و در کابل 1000 افغانی است. اکنون که فرزندان جمیله او را تنها گذاشته اند، او با نگهداری یک کندوی عسل قادر به تأمین نیازهای مالی خود است.

جمیله می گوید: “زمانی که میخواهم به دیدن دخترم بروم، توانایی پرداخت کرایه بس را دارم. میتوانم برای او چاکلیت بخرم.”

مرضیه دیگر بانوی زنبوردار است که شوهرش در سال 2000 توسط طالبان کشته شد. او چهار کندو را نگهداری می کند.

مرضیه می گوید: “با تولید عسل میتوانم خانواده خود را حمایت کنم. من رییس خودم هستم.”

فاطمه و دخترانش چندین کندوی عسل را در روستای “قطکن” نگهداری می کنند. همسر فاطمه نیز با آوردن بوره برای زنبورها، آنان را یاری می رساند. همسر فاطمه می گوید: “این نخستین بار است که ما با هم کار میکنیم.”

زنبورداری به عنوان یک تجارت متداوم در میان افغان ها عرض اندام می کند و بیشتر، بانوان جذب این تشبث می گردند. عبدالوهاب محمدی کارمند ولایتی وزارت زراعت می گوید: “این موضوع که زنان می توانند خانواده خود را حمایت مالی کنند، در اینجا پذیرفته شده است. مردم به این موضوع به عنوان یک داستان موفقیت آمیز مینگرند و از آن کاپی می کنند.