بانوان و دختران برای مبدل شدن به سفیران هنرهای رزمی شاولین، مبارزه می کنند

در دامنه یک تپه واقع در غرب کابل، یک گروه کوچک از بانوان و دختران، هنر باستانی شاولین، کانگفو “وشو” را تمرین می کنند. 10 بانو و دختران هزاره، خود را آماده روزی می کنند که افغانستان بتواند تیم وشوی زنان را به یک تورنمنت بین المللی بفرستد.

این گروه توسط سیما عظیمی، یک خانم 20 ساله که کمربند سیاه “وشو” را پس از 3 سال تحصیل در ایران به دست آورده ، آموزش داده می شود؛ او اکنون وقت خود را صرف آموزش دیگر بانوان و دختران می کند.

آموزش دفاع شخصی برای بانوان و دختران در کابل که برخی اوقات در راه مکتب، کار و یا موقع خرید آزار و اذیت می شوند، ضروری است. عظیمی حادثه‌ای را به یاد می آورد که یک دزد تلاش کرد تا بَکس پول او را برباید اما او با استفاده از مهارت های رزمی‌ خود نگذاشت تا دزد موفق شود.

در حال حاضر، عظیمی 9 شاگرد دارد که یکی از آن ها ریحانه امیری 20 ساله است. امیری امیدوار است که بتواند در رقابت های بین‌المللی “وشو” اشتراک کند و برای افغانستان افتخار بیافریند.

هنگامی که تمرین آن ها در بیرون میسر نیست، داخل یک کلپ کوچک که توسط یک هنرمند جوان تمویل می گردد، تمرین می کنند. عظیمی می گوید، پیدا کردن تمام ابزار مورد ضرورت برای تمرین مشکل بود و بناً مجبور شد که یک شمشیر شاولین را از ایران سفارش بدهد و یونیفورم مخصوص شاولین را با استفاده از مهارت های یک خیاط کابلی تهیه کند.

از هنگامی که عظیمی از ایران برگشت، آموزش دختران جوان را به حیث مأموریت خود قرار داده است. او از بانوان جوان و دخترانی که در صنف هایش اشتراک می کنند، با توجه به توانایی های مالی شان، از 2 تا 5 دالر فیس دریافت می کند.

او میگوید: ” بعضی از خانواده های شاگردانم در قبول کردن این که دختران شان وشو بیاموزند، مشکل داشتند. اما من به خانه های آنان رفتم و با والدین شان صحبت کردم.”

عظیمی باورمند است که دختران و خانم ها همانند پسران می توانند در هنرهای رزمی رقابت کنند. در رقابتی که از سوی کمیته ملی المپیک در کابل راه اندازی شده بود، عظیمی بهترین رقابت کننده بانو در کانگفو شناخته شد.