جوانان افغان برای  تغییر مبارزه می کنند

شانزده سال پس از سرنگونی رژیم طالبان، افغانستان پیشرفت زیادی در تأمین حقوق زنان و عرضه خدمات تعلیمی و صحی برای شهروندانش داشته است. با این حال، حمله های انفجاری همچنان ادامه دارد و از غیرنظامیان در سراسر کشور قربانی می گیرد.

شماری از افغان های جوان و تحصیلکرده مصمم هستند تا نقطه پایانی بر جنگ داخلی بگذارند و برای تغییرات بنیادی در کشور مبارزه کنند.
یکی از این جوانان مسلم شیرزاد رییس 27 ساله دانشگاه جهان نور در کابل است. مسلم شیرزاد که برای شش سال میزبان یک برنامه پُر طرفدار سیاسی در تلویزیون طلوع بود، با به چالش کشیدن چهره های مطرح سیاسی به یک ستاره رسانه‌یی مبدل شده است.
شیرزاد می گوید: ” من به 50 کشور دنیا سفر کرده ام؛ اما بلاخره تصمیم گرفتم که همینجا بمانم. اروپا برای اروپاییان، استرالیا برای استرالیایی ها و افغانستان برای ما خوب است.”

در دانشگاه جهان نور، زنان و مردان اجازه دارند تا در صنف لکچر در کنار هم بنشینند. این پوهنتون یک برنامه ژورنالیزم راه اندازی کرده است و به زودی دیپارتمنت های اقتصاد و علوم سیاسی را اضافه می کند.
بصیره جویا محصل ژورنالیزم در پوهنتون جهان نور است. او همچنان گرداننده خبر در تلویزیون زن است؛ تلویزیونی که ویژۀ بانوان است. او معاش خود را هزینه فیس پوهنتون و دیگر مصارف می کند.
بصیره می گوید: ” من می خواهم آواز زنانی باشم که صدایشان خفه شده است.”

شهرزاد اکبر، یکی دیگر از این جوانان است که در مطالعات توسعه از دانشگاه آکسفورد ماستری دارد. او همچنان یکی از بنیانگذاران گروه افغانستان-1400 می باشد؛ جنبشی که متشکل از جوانان تحصیلکرده است و برای پایان دادن به جنگ داخلی در کشور فعالیت می کند.
دیگر بنیانگذار این گروه عبدلعلی شمسی معاون پیشین والی کندهار بود که در اوایل سال جاری از اثر انفجار بمب کشته شد.

بانو اکبر در مورد کشته شدن دوستش گفت: ” در آن لحظه، نسبت به آن مرد (نماینده طالب) از عمق قلبم احساس تنفر می کردم، به خاطری که طالبان دوستم را کشته بودند. اما نکته مهم همینجاست: ما باید به نفرت پراکنی پایان بدهیم.”

او باورمند است که پس از شانزده سال جنگ، حتی جنگجویان طالب از جنگ خسته شده اند و خواهان صلح هستند. او می گوید: ” قتل و کشتار باید متوقف شود.”
اعضای افغانستان-1400 هفته یکبار ملاقات می کنند تا روی چگونگی آوردن اصلاحات در جامعه بحث کنند. اخیراً، آنان 3498 نهال را در مناطق روستایی در سراسر افغانستان به یاد قربانیان جنگ غرس کردند
اکبر می افزاید: ” این ها فقط اعداد نیستند، بلکه مردم هستند و ما نیز همینطور.”